Aleksander Malinin swoją przygodę z muzyką rozpoczął w 1976 roku od nauki w Twórczym Studiu Sztuki Estradowej w Państwowej Filharmonii w Swierdłowsku, a po jego ukończeniu został przyjęty do Państwowego Narodowego Chóru Uralskiego na stanowisko wokalisty.
Jednak prawdziwa kariera Malinina rozpoczęła się w 1987 roku od występu na festiwalu rockowym w Moskwie. Wykonane przez niego w nietypowym na tamte czasy stylu utwory Czarny Kruk i rosyjski romans Woźnico, nie poganiaj koni wywarły na publiczności wielkie wrażenie. Rok później podczas telewizyjnego konkursu młodych wykonawców Jurmala’88 zachwycone jury jednogłośnie przyznało mu nagrodę główną. Te wyróżnienie potwierdziło wysoka klasę Aleksandra Malinina, który zyskał uznanie wśród krytyków i szerokiej publiczności.
Kolejne piosenki Malinina, a wśród nich Porucznik Galicyn, Miłość i rozłąka, Zabawa, Zbędna słowa, Noc, czy Błaganie pokochał i nucił cały naród. Zyskały taką popularność, że na stałe zapisały się w rosyjskiej kulturze śpiewanej.

Pierwszy program koncertowy wokalisty Bal Aleksandra Malinina pobił wszelkie rekordy popularności. Prezentowany przez 20 dni w Widowiskowym Kompleksie Olimpijskim zgromadził 360 tysięcy widzów, dzięki czemu uzyskał tytuł najlepiej sprzedającego się występu lat 90-tych! Od tego momentu Bale Aleksandra Malinina (Gwiezdny Bal, Paschalny Bal Mojej Duszy, Świąteczny Bal Aleksandra Malinina, i inne) goszczą na najbardziej prestiżowych scenach Moskwy, a ich telewizyjne nagrania są transmitowane nie tylko w Rosji, ale i na całym świecie.
Do dnia dzisiejszego Aleksander Malinin wydał 20 solowych albumów (m.in. Porucznik Galicyn, Bal, Przeklęte noce, Brzegi), z których każdy rozszedł się w milionowych nakładach. Właśnie za te osiągnięcia została mu przyznana nagroda The World Music Award dla rosyjskiego wykonawcy za największą sprzedaż płyt w swoim kraju.
W 1989 roku Aleksander Malinin został nominowany do nagrody Komsomołu Leninskiego – całą kwotę za te wyróżnienie postanowił przekazać na rzecz Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na odbudowę zniszczonych świątyń. W 1991 roku został wyróżniony tytułem Zasłużonego Artysty Rosji, a w 1997 roku – Narodowego Artysty Rosji.
Malinin zapraszany jest do najbardziej popularnych programów telewizyjnych, koncertuje nie tylko w kraju, ale i w USA, Europie, czy Australii, gdzie niezmiennie sale wypełniają się po brzegi jego wielbicielami. Dla emigrantów staje się niemalże częścią Ojczyzny i wcieleniem ducha rosyjskiego narodu. O jego wspaniałej karierze i twórczości powstają nawet filmy, jak np. Ballada o piosenkarzu, czy  Malinin – przeszłość i przyszłość. Artysta skupia się nie tylko na swojej karierze wokalnej – aby dzielić się swoim doświadczeniem i pomagać młodym, utalentowanym wokalistom uzyskać profesjonalne przygotowanie oraz propagować rosyjską kulturę, tworzy szkołę romansu - Studio Aleksandra Malinina.

Za swoje dokonania otrzymuje największe wyróżnienie o jakim może marzyć rosyjski artysta. Jego wyrzeźbione w złocie imię i nazwisko pojawia się na Placu Gwiazd przy Państwowej Centralnej Sali Koncertowej „Rosja” w jednym rzędzie z takimi postaciami rosyjskiej estrady, jak A. Wiertinskij, L. Utiosow, czy K. Szulżenko.

W 2003 roku Aleksander Malinin rozpoczął nowy etap w swojej artystycznej karierze. Po raz pierwszy wykonał klasyczne Rosyjskie Romanse na scenie Wielkiej Sali Moskiewskiego Konserwatorium. Program ten odniósł oszałamiający sukces i kilkakrotnie został zaprezentowany w tym prestiżowym miejscu przy wypełnionej widowni – został tym samym uznany za podsumowanie wieloletniej pracy artysty jako studium klasycznego dziedzictwa rosyjskiej kultury muzycznej. I właśnie ten program zostanie zaprezentowany.